Donderdag 12 maart nemen Menno Oerlemans, Benno Cerutti en Eddie Beniers ons mee naar:
Athos
Ik zat aan de keukentafel met Benno, een eenvoudige kaart van mijn wandelroute naar Jeruzalem tussen ons in. We bespraken de paden en de dorpen waar ik zou overnachten; zo’n gesprek waarin een avontuur al begint vóór je eerste stap. Benno keek nog eens naar de kaart en zei bijna terloops: “Mooi… maar je mist Athos.” Hij gaf toe dat hij er eerder niet op kon, maar juist daardoor voelde het als een uitdaging — eentje die ik eigenlijk wel móést aannemen.
Athos vormt binnen de orthodoxe wereld een uniek cultureel universum. Al meer dan duizend jaar leven hier monniken volgens een ritme dat nauwelijks is veranderd sinds de stichting van de eerste kloosters. Het schiereiland is een autonome monastieke staat, gewijd aan de Moeder Gods, en kent strikte tradities die nog altijd standhouden. De eeuwenoude regel dat alleen mannen toegang krijgen, is diep verankerd in de spirituele structuur van Athos. De kloosters staan als levende monumenten tegen de bergwanden, wachters van een geschiedenis die je overal om je heen voelt.
Tijdens mijn wandeling naar Istanbul ging het mis. Maar de gedachte aan Athos bleef bestaan, als een uitnodiging die nog openlag. Het voorjaar daarna ging ik samen met Benno op pad, vastbesloten het schiereiland te ervaren waarvan de tradities en de verhalen al zo sterk tot de verbeelding spraken. Een jaar later volgde een tweede tocht, dit keer met Eddie, die het begin werd van het vervolg van mijn wandelroute richting Jeruzalem.
En nu willen we jullie meenemen naar Athos: naar de paden die eeuwenlang door monniken zijn belopen, naar de iconenschilder vader Fasilios, de verborgen kapelletjes, het ritme van stilte en gebed, en naar het leven in de grote kloosters waar het draait om het kleine. Athos is geen bestemming maar een wereld op zichzelf — en dit is hoe die wereld deel werd van onze reis.
Introducees en partners zijn van harte welkom deze avond in onze Sociëteit!